ชีวิตพวกเราก็ราวกับการเดินทางไกล

ชีวิตพวกเราก็ราวกับการเดินทางไกล เพื่อนพ้องๆคิดไม่ว่าพวกเรามีชีวิตไปทำอะไร? มันมีมาเพื่ออะไร? วันนี้พวกเราก็เลยมาบอกว่าเพราะอะไรพวกเราจะต้องตั้งว่า ชีวิตเป็นการเดินทางไกล


ตั้งแต่เล็กจนกระทั่งโต ชีวิตมนุษย์มักผ่านเรื่องราวล้นหลามที่เกิดขึ้นในชีวิต ไม่ว่าจะเกิดเรื่องร้ายหรือเรื่องดีนั้น มันก็เสมือนการเดินทางไกลด้วยเหตุว่า การเดินทางไกลนั้นมันก็มีปัญหาต่อการเดินทาง มีทั้งเรื่องร้ายและเรื่องดี เพื่อการเดินทางไกลในแต่ละครั้ง สำหรับวันนี้พวกเราจะมาเล่าว่าเพราะเหตุไรพวกเราจะต้องตั้งชื่อหัวข้อว่า “ชีวิตพวกเราก็เสมือนการเดินทางไกล” พวกเรามาเริ่มกันเลยละกันเนาะ วันหนึ่งพวกเราเกิดมาเมื่อลืมตา อ้าปากกว้างในห้องคลอด ในตอนนั้นในวันที่พวกเรานั้นลืมตาวันแรกเป็นวันที่พวกเรานั้นไม่รู้จักอะไรเลย แต่ว่าพอเพียงพวกเรามีชีวิตขึ้นมาพวกเราก็จะทราบได้ว่าพวกเรานั้นกำเนิดวันไหน เนื่องจากพวกเรานั้นมีการแจ้งกำเนิดในใบแจ้งกำเนิด แม้กระนั้นนั้นไม่ใช่หัวข้อของวันนี้ เป็นเพียงการท้าวความอะ แต่ว่าสำหรับการมีชีวิต มีความเจริญเติบโต ไม่ใช้ว่าจะง่ายสำหรับเราเลย ส่วนตัวก็เลยเปรียบว่าชีวิตมันไม่ใช่การเดินทางด้วยเหตุว่า การเดินทางที่ทำให้พวกเรานั้นโต แล้วก็ ความก้าวหน้านั้น มันคล้ายกับการเดินทางเพราะเหตุว่า การเดินทางนั้น มีอีกทั้ง พายุ แดด ลม ฝน แล้วก็ ถนนหนทางที่ไม่ราบรื่นที่ให้พวกเรานั้นเดินทางได้สบาย ชีวิตพวกเรานั้นก็เสมือนการเดินทางไกล พวกเราก็เริ่มเริ่มเดินทางไปเรื่อยเลยไม่มั่นใจว่าในอนาคตในในอนาคตนั้นพวกเราจะพบเห็นอะไรบ้าง แต่ว่าทุกๆครั้งที่พวกเราเดินทางนั้นพวกเรามักทิ้งการเดินทางที่พวกเราเดินทางผ่านมาไว้ด้านหลัง เพื่อที่จะได้ให้พวกเรามองออกไป นั้นแหละ ชีวิตพวกเราก็ราวกับการเดินทางไกล ซึ่งการเดินทางที่พวกเราผ่านมาได้นั้นเป็นการที่พวกเราต้องดูตนเองเสมอ รวมทั้งพวกเราจำเป็นต้องดูย้อนไปด้านหลังเพื่อที่ให้ร่องที่การเดินทางของพวกเรานั้นเกิดเรื่องที่เตือนสติในวันที่พวกเราท้อ รอให้มันเป็นบทเรียนสหายที่จะจะต้องรอเตือนสติตนเองที่ไม่ให้ตนเองนั้นพลาดกับบทเรียนเดิมๆหรือเดินทางในทางที่ไม่ถูกก็เสมือนการหลงทางเนื่องจากว่าการเดินทางหรือการใช่ชีวิตนั้นก็ย่อมมีความเจ็บเสมอ มีความกลัดกลุ้ม แม้กระนั้นถ้าหากพวกเราผ่านบททดลองอันยากไปได้ ชีวิตพวกเราก็จะเริ่มโตไปอีกขั้น ยิ่งพวกเราเริ่มเดินทางได้ไกลมากแค่ไหนแม้กระทั่งมีบททดลองยากแค่ไหนพวกเราก็จะผ่านมันไปได้ ทำให้พวกเรานั้นไม่กลัวสิ่งที่พวกเราจะพบด้านหน้าไม่ว่าพวกเรานั้นจะไม่ทราบเลยว่าสิ่งที่พวกเราจะพบอยู่ด้านหน้านั้นมันจะยากมากแค่ไหน ซึ่งถ้าหากพวกเราใช้บททดลองก่อนหน้านี้มาประยุกต์กับปัญหาที่กำลังที่จะเกิดขึ้นด้านหน้านั้นพวกเราก็จะผ่านไปได้ และก็เมื่อใดหันไปดูด้านหลัง พวกเราก็จะได้ทราบว่าการเดินทางที่แสนไกลของพวกเรานั้นผ่านอะไรมาบ้างจากจุดเริ่มจนกระทั่งจุดที่พวกเรานั้นประสบผลสำเร็จในชีวิต

Author: Chloe Graves